( ان كان اهبطها الاله لحكمة ) * * ( طويت عن الفطن اللبيب الاروع ) ( فهبوطها ان كان ضربة لازب ) * * ( لتكون سامعة بما لم تسمع ) ( و تعود عالمة بكل خفيّة ) * * ( فى العالمين فخرقها لم يرقع ) ( و هى التى قطع الزمان طريقها ) * * ( حتى لقد غربت به غير المطلع ) ( فكانها برق تالق للحمى ) * * ( ثم انطوى فكانه لم يلمع ) ( و از اشعار فارسى آن بزركوار است ) ( تا بادهء عشق در قدح ريخته‌اند ) * * ( و اندر پى عشق عاشق انكيخته‌اند ) ( با جان و روان بوعلى مهر على ) * * ( چون شير و شكر بهم برآميخته‌اند ) ( كفر چو منى كزاف و آسان نبود ) * * ( محكم‌تر از ايمان من ايمان نبود ) ( در دهر يكى چو من و آن هم كافر ) * * ( پس در همه دهر يك مسلمان نبود ) ( مائيم بعفو تو تولا كرده ) * * ( وز طاعت و معصيت تبرا كرده ) ( آنجا كه عنايت تو باشد باشد ) * * ( ناكرده چو كرده كرده چون ناكرده ) ( از قعر كل سياه تا اوج زحل ) * * ( كردم همه مشكلات كيتى را حل ) ( بيرون جستم ز قيد هر مكر و حيل ) * * ( هر بند كشاده شد مكر بند اجل ) معاصرين آن حكيم از خلفاى عباسيّين الطايع للّه و القادر باللّه و القائم بامر اللّه بوده‌اند * 2 1 ابو على بن مسكويه هو احمد بن محمد بن يعقوب بن مسكويه * اوايل حال در خدمت عضد الدوله ديلمى تقربى داشته سپس چنانچه در ترجمهء ابو سهل گذشت در دربار خوارزمشاه با جمعى از حكما كه من جمله ابن سينا بود مشغول منادمت بودند و ابو على بن مسكويه نيز از جملهء اشخاصى بود كه متابعت امر محمود را نكرد و پيش از ورود سفير محمود فرار برقرار اختيار نمود * از قرارى كه از كتب تواريخ مفهوم مىشود ما بين ابو على بن سينا و ابو على بن مسكويه صفائى نبوده چنانچه ابو على ابن سينا در عنوان مسئلهء از ابن مسكويه بعبارت ذيل اسم مىبرد حيث قال ( و هذه المسئلة حاضرت بها ابا على مسكويه فاستعادها كرات و كان عسر الفهم و تركته و لم يفهمها على الوجه ) بالجمله ابو على عمر دراز كرد چنانچه در اواخر زندكانى از كثرت پيرى